Fala powodziowa wnosi do naszych domów niewyobrażalne ilości zanieczyszczeń, z których najgroźniejsze to odchody ludzkie i zwierzęce pochodzące z dołów kloacznych, szamb, gnojowników, obór, chlewni, kanałów, oczyszczalni ścieków oraz substancje chemiczne wypłukane z hałd, magazynów przemysłowych, pól (pestycydy, nawozy sztuczne) i zmyte z jezdni (wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, ołów, itd.). Im szybciej pozbędziemy się osadzonych z brudnym szlamem bakterii, wirusów, pleśni, grzybów oraz trucizn i alergenów chemicznych, tym łatwiej przywrócimy naszemu domowi naturalną rolę bezpiecznego schronienia. Zaniedbania w tym zakresie objawią się w dość krótkim czasie zachorowaniami na dur brzuszny, dury rzekome i inne salmonellozy, czerwonkę, biegunki wywołane pałeczkami jelitowymi E. coli. Nie można bagatelizować zagrożenia cholerą, której zarazki wydalane przez przybyłych ze Wschodu nosicieli znajdują dobre warunki do rozmnażania w nagrzanej słońcem wodzie. Kontakt ze szlamem, wdychanie uwalniających się z niego substancji stwarza poważne zagrożenie rozmaitymi chorobami alergicznymi (od wyprysku kontaktowego - egzemy, przez zapalenie spojówek, aż do groźnych dla życia ataków astmy) oraz zatruciem chemicznym o przebiegu ostrym i przewlekłym. Nie wolno też lekceważyć zagrożeń wynikających z uszkodzenia domowej instalacji elektrycznej, gazowej, wodociągowej, kanalizacyjnej oraz systemu wentylacyjnego i drenażowego. Medyczne Centrum Konsumenta przesyła w dniu 11. lipca 1997r. pierwszą z serii informacji prasowych zawierającą szczegółowe instrukcje w sprawie ratowania zdrowia po powodzi.
 
 

2. Bez wahania należy zniszczyć opakowania, do których wnętrza mogła dostać się brudna woda z zarazkami i truciznami, a zawierające na przykład:

• przyprawy
• mąkę, cukier, sól, kawę i herbatę
• żywność w opakowaniu papierowym, celofanowym, kartonowym (makarony, płatki, krakersy, herbatniki, lody, słodycze, itd.)
• słoiki i butelki z zakręcanymi pokrywkami, w tym przetwory domowe

4. Należy wyrzucić wszelkie porowate przedmioty (drewniane, plastykowe, gumowe) do kontaktu z żywnością lub które mają kontakt z ustami (smoczki, gryzaki, pojemniki plastykowe, deski do krojenia, drewniane talerze, nakrycia jednorazowego użytku.

5. Można zachować nakrycia szklane i porcelanowe, metalowy i szklany sprzęt kuchenny, szklane butelki i słoiki, czyszcząc je w odpowiedni sposób:

• umyć w silnym roztworze środka dezynfekcyjnego
• usunąć wszelki brud i błoto
• wydezynfekować porcelanę i szkło w ciepłym roztworze środka dezynfekcyjnego przez jedną minutę (łyżka bielinki na cztery litry wody)
• wygotować metalowe garnki, patelnie, narzędzia kuchenne i sztućce przez 10 minut

• na ile to możliwe odpisać z etykiet informacje dot. produktu, producenta i terminu przydatności konserwy do spożycia, usunąć etykiety i opisać puszkę niezmywalnym pisakiem
• sprawdzić, czy nic z puszki nie wycieka, ani czy nie ma wybrzuszeń (takie puszki należy wyrzucić, bombaż grozi zatruciem jadem kiełbasianym!)
• umyć puszkę w silnym roztworze środka dezynfekcyjnego
• użyć szczotki w celu dokładnego usunięcia szlamu
• zanurzyć konserwę w ciepłym roztworze środka dezynfekcyjnego przez jedną minutę (łyżka bielinki na cztery litry wody)
• pozwolić na wyschnięcie puszki bez wycierania przed jej otwarciem lub umieszczeniem w czystym, suchym i wydezynfekowanym miejscu.
• zachować listę konserw uwzględniającą dane ze zniszczonych etykiet

8. Potrawy trzeba dobrze ugotować, jeść nadal gorące, jeszcze parujące.

9. Należy jeść te dowiezione owoce i warzywa, które można obrać ze skórki po wstępnym opłukaniu czystą wodą. Przed obieraniem koniecznie trzeba umyć ręce czystą wodą z mydłem. Nie wolno zjadać obierek. Inne warzywa i owoce (n. p. sałata, owoce jagodowe) wymagają dużej ilości czystej wody do wielokrotnego opłukania.

10 Należy zwrócić uwagę na stan zdrowia zwierząt hodowlanych: u krów nie dopuszczać do uszkodzeń wymion i ich zakażenia pałeczkami jelitowymi obecnymi w szlamie, świnie należy zaszczepić zanim zachorują na różycę. Te i wiele innych występujących po powodzi chorób zwierząt hodowlanych ma bezpośredni wpływ na zdrowie ludzi.

Medyczne Centrum Konsumenta przesyła w dniu 12. lipca 1997r. kolejną informację prasową zawierającą szczegółowe instrukcje w sprawie ratowania zdrowia po powodzi.
 
 

Zniszczona odporność ofiar powodzi (w wyniku ciężkich przeżyć, głodu, pragnienia, bezsenności, bezdomności, wychłodzenia lub przegrzania) toruje drogę wszechobecnym zarazkom. Władze sanitarne winny zorganizować system wykrywania, rejestrowania i leczenia tych chorób, które ze względu na wysokie ryzyko zgonu i łatwość szerzenia się najbardziej zagrażają zdrowiu publicznemu. Sami obywatele (dorośli) ponoszą odpowiedzialność tylko za zgłoszenie podejrzenia choroby zakaźnej najbliższemu lekarzowi, policjantowi, sołtysowi, a nawet kierownikowi zakładu pracy, hotelu, domu wczasowego. Stąd konieczna jest szeroka znajomość danych, na podstawie których osoba bez żadnego przygotowania medycznego będzie w stanie wysunąć podejrzenie, że ona sama lub ktoś z jej otoczenia (w rodzinie, sąsiedztwie) zapadł na chorobę zakaźną.

1. Do ogólnych objawów chorób zakaźnych należą:

• gorączka
• luźne i/lub częste stolce (biegunka) lub zaparcie
• nudności i wymioty, ból brzucha
• osłabienie, ból głowy, zawroty głowy

3. Obecność osoby chorej i nieleczonej albo osoby, która pomimo braku wyraźnych objawów wydala zarazki z kałem i moczem stanowi bardzo poważne zagrożenie dla otoczenia.

4. Pilne podanie do wiadomości publicznej treści załączonych trzech stron zestawienia zawierającego podstawowe dane może nie tylko przyczynić się do uratowania życia pojedynczych osób, ale też zapobiec szerzeniu się epidemii na terenie naszego kraju.

L. p.	Nazwa choroby	Czas od zarażenia do pierwszych objawów (okres wylęgania)	Pierwsze objawy	Przebieg choroby	Szczepienia	Uwagi
1	biegunki wywołane pałeczką okrężnicy  (Escherichia coli)	od 10 godzin do 3 dni	częste wolne stolce, kurczowe bóle brzucha, wymioty, nagły początek	niektóre szczepy bakterii zagrażają życiu,  zwłaszcza życiu dzieci	brak szczepionki	najczęstsza choroba biegunkowa
2	cholera	kilka godzin do 5 dni	nagła biegunka bez bólów brzucha i bez gorączki, wymioty bez nudności	wszyscy ludzie są wrażliwi na zakażenie; spośród nieleczonych umiera 10 - 50%.	po 6 dniach po podaniu drugiej dawki szczepionki (odstęp pomiędzy dawkami 1 - 4 tygodnie) tylko u 50% osób pojawia się odporność	zarazki rozmnażają się w ciepłej wodzie zanieczyszczonej kałem nosiciela lub osoby z objawami
3	czerwonka	2 - 5 dni	częste stolce z krwią i śluzem, połączone z silnym parciem	biegunka ustępuje po 4 - 7 dniach lub powraca przez miesiące i lata	brak szczepionki	często przechodzi w gwałtownie szerzące się epidemie
4	dur brzuszny	7 - 21 dni	ogólne rozbicie, bóle głowy, objawy grypowe, gorączka, zamroczenie, suchość języka, wzdęcie i bolesność brzucha, majaczenie, zaparcie lub biegunka, dopiero w drugim tygodniu choroby pojawia się na brzuchu kilka bladoróżowych plamek	podatni na zarażenie są ludzie, którzy nie mieli kontaktu z nosicielami, ludzie, którzy mieli kontakt nie powinni być szczepieni; spośród nieleczonych  umiera 10%	po 7 dniach po podaniu drugiej dawki szczepionki (odstęp pomiędzy dawkami 4 tygodnie) u 70 - 90% osób pojawia się odporność; przez 2 tygodnie po zaszczepieniu występuje większa podatność na zakażenie, nadto zaszczepienie osób już zakażonych zaostrza i przyspiesza przebieg duru	po epidemiach lat powojennych - Polska należała do krajów o najwyższej liczbie chorych w Europie - pozostały tysiące osób, które całe życie są bezobjawowymi nosicielami duru i wydalają jego zarazki
5	dury rzekome	6 - 15 dni	przebieg lżejszy niż w durze brzusznym	rzadkie powikłania	brak szczepionki	zakażenia też od zwierząt domowych
6	jersyniozy	3 - 7 dni	wodnista biegunka, objawy jak w zapaleniu wyrostka robaczkowego,		brak szczepionki	rozpoznawane jako zapalenie wyrostka robaczkowego
L. p.	Nazwa choroby	Czas od zarażenia do pierwszych objawów (okres wylęgania)	Pierwsze objawy	Przebieg choroby	Szczepienia	Uwagi
7	kampylobakterioza	1 - 10 dni	biegunka, ból brzucha, gorączka, nudności i wymioty, krew i śluz w stolcu	trwa do 10 dni, dłużej u dorosłych, występują powikłania	brak szczepionki	w Polsce brak możliwości rozpoznania laboratoryjnego
8	kryptosporydioza	1 - 12 dni	częste luźne stolce ze śluzem, u osób z obniżoną odpornością wymioty, odwodnienie	ustępuje po kilku dniach, przy złej odporności może dojść do zgonu	brak szczepionki	w Polsce słaba możliwość rozpoznania  laboratoryjnego
9	leptospiroza	3 - 20 dni	gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zwłaszcza ud i dołem pleców, choroba nerek, wątroby, płuc	spośród nieleczonych umiera 7 - 50%	brak szczepionki	po powodziach na Dolnym Śląsku od wielu lat występują epidemie leptospiroz
10	listerioza	od kilku do kilkudziesięciu dni	gorączka, silny ból głowy, nudności, wymioty, sztywność karku, objawy grypowe	przy upośledzonej odporności może dojść do szybkiego zgonu	brak szczepionki	zakażenie kobiety ciężarnej prowadzi do uszkodzenia dziecka w łonie matki
11	poliomyelitis (choroba Heinego-Medina)	3 - 21 dni	gorączka, ból głowy, wymioty, ogólne rozbicie, sztywność karku, osłabienie mięśni, bolesne skurcze mięśni, niedowład i porażenia mięśni (paraliż)	spośród nieleczonych umiera 2 - 10%, wśród dorosłych do 30%;  trwałe kalectwo częściej grozi chorującym dorosłym	pełne szczepienia okresu dziecięcego zabezpieczają osoby szczepione na kilkadziesiąt lat; niektórzy dorośli są podatni na zakażenie i powinni otrzymać dwie dawki szczepionki do wstrzyknięć (nie doustnej!)  w odstępie miesiąca, aby przywrócić wygasłą odporność	osoba chora i szczepiona doustnie wydala wirusy z kałem przez ok. 4 tygodnie; trzeba zaszczepić wszystkie osoby podatne; wstrzyknięcia (np. szczepionek) w okresie wylęgania prowokują paraliż tej kończyny
12	salmonellozy odzwierzęce	od 6 godzin do 3 dni	ból brzucha, głowy, biegunka, wymioty, gorączka, w stolcu może pojawić się krew	mogą wystąpić zgony wśród niemowląt i osób starszych	brak szczepionki	źródłem zakażenia są zwierzęta (jaja, mięso mleko), osoby chore i bezobjawowi nosiciele (kał)
L. p.	Nazwa choroby	Czas od zarażenia do pierwszych objawów (okres wylęgania)	Pierwsze objawy	Przebieg choroby	Szczepienia	Uwagi
13	tężec	3 - 21 dni	ogólne rozbicie, potliwość, mrowienie w miejscu zranienia, wzmożone napięcie mięśni, szczękościsk, prężenia ciała	wczesne podanie surowicy znacznie obniża ryzyko śmierci	pełne szczepienia okresu dziecięcego wymagają dawek przypominających co 10 lat	najczęściej chorują osoby starsze, u których wygasła odporność poszczepienna
14	wirusowe zapalenie wątroby typu A	2-7 tygodni (średnio cztery tygodnie)	niestrawność, ogólne rozbicie, objawy grypy, przeziębienia, ciemny mocz, jasny stolec, najczęściej też żółtaczka.  Wirus wydalany jest z kałem 2 - 3 tygodnie przed i nieco ponad tydzień po pojawieniu się żółtaczki.	powiększenie wątroby, żółtaczka, świąd skóry ustępują bez następstw	odporność pojawia się po 4 tygodniach od podania pierwszej dawki, wcześniej zabezpiecza immunoglobulina. Szczepienie osób nie podatnych na zakażenie mija się z celem i jest zbędnym obciążeniem ich zdrowia oraz pochłania środki budżetu państwa, wiąże siły akcji przeciwepidemicznej potrzebne do innych zadań	W Polsce niemal 100% dorosłych chorowało już na żółtaczkę typu A (w Szwecji 13%), przechodząc ją zwykle w szkole podstawowej (nawet o tym nie wiedząc) - ludzie ci nie są podatni na zakażenie
15	wirusowe zapalenie żołądkowo-jelitowe	18 - 72 godziny	gorączka, wymioty, wodnista biegunka, bóle mięśniowe	niebezpieczeństwo zgonu u małych dzieci	brak szczepionki	w Polsce słaba możliwość rozpoznania  laboratoryjnego
16	zatrucie jadem kiełbasianym	od kilku godzin do kilku tygodni, najczęściej kilka dni	zaburzenia widzenia, suchość w jamie ustnej, zaparcie (wcześniej mogą wystąpić wolne stolce)	wczesne podanie surowicy znacznie obniża ryzyko śmierci, porażenia ustępują powoli	brak szczepionki	konieczne objęcie opieką wszystkich osób, które zjadły zatruty produkt (weki konserwa mięsna lub warzywna - bombaż!) broń biologiczna
17	zatrucie gronkowcowe	od 30 minut do 7 godzin	nagły początek, nudności, wymioty, często biegunka, obniżona temperatura ciała, lub wysoka gorączka,  spadek ciśnienia, zapaść	silne wymioty grożą odwodnieniem i zaburzeniami krążenia	brak szczepionki	punktem wyjścia zakażenia są zmiany ropne skóry lub mleko (choroby wymion krów)

 
 
 

W związku z pojawieniem się nowego, globalnego zagrożenia jesteśmy zmuszeni w dniu 11. października 2001r. uzupełnić powyższą tabelę. Zestawienie najgroźniejszych chorób zakaźnych, które mogą wystąpić w następstwie ataku terrorystycznego ATAK TERRORYSTYCZNY

 

2. Chemiczne środki odkażające zabijają bakterie lub powstrzymują ich rozwój, są wykorzystywane w niszczeniu wirusów, grzybów, pleśni i wielu przetrwalników zarazków. Służą do odkażania wody pitnej, ścian, podłóg, mebli, naczyń stołowych i kuchennych, pomieszczeń szpitalnych, pojemników do wody i mleka, środków transportu żywności, pomieszczeń dla zwierząt, żłobów, odchodów ludzkich, śmietnisk. Zasadnicze znaczenie ma dobór środka odkażającego do konkretnej potrzeby, ilość tego środka na jednostkę miary odkażanej powierzchni, objętości lub wagi (np. litr roztworu o konkretnym stężeniu na metr kw. podłogi oraz czas działania tego środka (od 3 minut do 3 godzin).

3. Tylko kilka środków odkażających można stosować do dezynfekcji skóry, błon śluzowych, uszkodzonych tkanek bez ryzyka ich działania trującego, uczulającego lub drażniącego na człowieka (są to tzw. środki aseptyczne - groźne dla zarazków, a bezpieczne dla ludzi).

4. Wybór konkretnego środka odkażającego poza jego dostępnością i ceną jest więc podyktowany określoną potrzebą, ale też wygodą i bezpieczeństwem stosowania. Konieczne jest więc dokładne zapoznanie się z treścią etykiety lub dołączonej ulotki już w chwili dokonywania wyboru. Jeśli etykieta nie zawiera precyzyjnych danych, nie należy podejmować ryzyka związanego z pozorowanym unieszkodliwianiem zarazków lub działaniem trującym, drażniącym lub uczulającym środka chemicznego, za którego skuteczność i bezpieczeństwo użycia nawet producent nie chce przyjąć odpowiedzialności.

5. Chemiczne środki odkażające należy stosować wyłącznie zgodnie z precyzyjną instrukcją odczytaną z etykiety. Próba odejścia od tej zasady (zmiana zastosowania, oszczędzanie środka przez większe niż należy rozcieńczenie, skracanie czasu odkażania) grozi szerzeniem się chorób zakaźnych, zaś lekceważenie środków ostrożności (np. stosowanie wapna chlorowanego bez odzieży ochronnej - buty gumowe, rękawice, maska przeciwgazowa) - śmiertelnym zatruciem.

6. Chemiczne środki odkażające tylko wtedy zniszczą zarazki, kiedy zastosuje się je na bardzo czyste powierzchnie podłóg, ścian, mebli, sprzęty, itd. lub do zaprawienia przefiltrowanej wody (np. kilkakrotnie przez czystą tkaninę, watę, itp.). Odkażanie powierzchni pokrytych szlamem, błotem, odchodami, pyłem i in. substancjami organicznymi mija się z celem. Nieskuteczna będzie dezynfekcji wody, która jest mętna, a w osadzie znajdują się substancje organiczne neutralizujące bez reszty zastosowany środek.

7. Ludzie, którym nie dostarczono chemicznych środków odkażających w ramach działalności przeciwepidemicznej Państwowej Inspekcji Sanitarnej, ani też nie otrzymali ich wśród innych darowanych produktów (naturalnie tak jak w przypadku dokonania zakupu osobiście obowiązują podane wyżej wymogi wyboru i stosowania), a przy tym nie mają ich gdzie lub/i za co kupić, muszą oprzeć swoje zabezpieczenie przed chorobami zakaźnymi na wykorzystaniu innych sposobów:

• ogień - spalić zbędny sprzęt, odchody, odpady, śmieci; opalić przedmioty metalowe
• wygotować co można przez 10 - 30 minut lub kilkakrotnie obficie polać wrzątkiem
• wyprasować żelazkiem wypraną i wilgotną odzież, pościel itd. (dokładnie szwy)
• suszyć długo na słońcu (sposób niepewny, ale czasem jedynie dostępny)
• alkohol etylowy 70% (czysty spirytus z przegotowaną wodą) do przemywania rąk i powierzchni - pozostawić do wyschnięcia
• nadmanganian potasu - kilka kryształków na litr wody do uzyskania bardzo jasnofioletowego koloru (woda do mycia zębów, skóry wrażliwej, naczyń w kuchni)

• gotować co najmniej przez 2 minuty
• jodyna - 4 - 6 - 10 kropli na 1 litr wody, pozostawić na 30 minut do 1 godziny (tym więcej i tym dłużej, im bardziej skażona woda), kilkakrotnie mieszając
• bielinka, czyli 5,25% roztwór podchlorynu sodu (uwaga na ręce, nie wdychać pary!)
• na powierzchnie gładkie - łyżka na 4 l wody, postawić do wyschnięcia
• na powierzchnie porowate - 3 łyżki na 4 l wody, po 2 min spłukać
• do dezynfekcji wody pitnej - 4 krople bielinki (świeżej i bez dodatków) na litr wody, zamieszać, pozostawić na 30 minut, gdy woda nie cuchnie nieco chlorem, zabieg powtórzyć i odczekać 15 min, potem na 15 - 30 min dodać tę samą ilość 3% wody utlenionej lub potrzymać w otwartym naczyniu, aby poprawić smak

Medyczne Centrum Konsumenta przesyła w dniu 15. lipca 1997r. czwarty materiał prasowy w sprawie ratowania zdrowia po powodzi.

Ustawa z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 12, poz. 49 z p. zm.) szczegółowo określa zadania i zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jej organizację i uprawnienia.

Państwowa Inspekcja Sanitarna jest organem powołanym m. in. do nadzoru nad warunkami higieny środowiska i zdrowotnymi żywności i żywienia - w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed wpływem czynników szkodliwych lub uciążliwych, a w szczególności w celu zapobiegania powstawaniu chorób zakaźnych. Wykonywanie tych zadań polega na prowadzeniu działalności przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, jeżeli ich występowanie ma charakter epidemiczny.

Do zakresu działania Państwowej Inspekcji w dziedzinie zapobiegania i zwalczania chorób zakaźnych i innych chorób powodowanych warunkami środowiska, jeżeli ich występowanie ma charakter epidemiczny należy:

1. dokonywanie analiz i ocen epidemiologicznych

2. opracowywanie programów i planów działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej, przekazywanie ich do realizacji publicznym zakładom opieki zdrowotnej oraz kontrola realizacji tych programów i planów

3. ustalanie zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowanie nadzoru w tym zakresie

4. wydawanie zarządzeń i decyzji lub występowanie do innych organów o ich wydanie - w wypadkach określonych w przepisach o zwalczaniu chorób zakaźnych

5. kierowanie akcją sanitarną przy masowych przemieszczeniach ludności

Państwową Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny, który jest zastępcą Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej do spraw sanitarno-epidemiologicznych. Organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej są:

• Główny Inspektor Sanitarny
• państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni
• państwowi terenowi inspektorzy sanitarni (na obszarze dawnych powiatów).

Państwowy inspektor sanitarny wykonuje zadania przy pomocy podległej mu stacji sanitarno-epidemiologicznej, będącej zakładem opieki zdrowotnej. Stacja sanitarno-epidemiologiczna prowadzona jest w formie jednostki budżetowej.

Ustawa z dnia 13 listopada 1963r. o zwalczaniu chorób zakaźnych (Dz. U. Nr 50 z 1963r.) dotyczy wykrywania i zapobiegania szerzeniu się chorób zakaźnych oraz leczenia chorych na te choroby.

Chorobami zakaźnymi w rozumieniu ustawy są choroby ludzi wywoływane przez żywe organizmy lub ich produkty (jady), jeżeli choroby te ze względu na swój charakter lub na sposób szerzenia się stanowią szczególne zagrożenie dla zdrowia ludności.

Chorzy zakaźnie, podejrzani o choroby zakaźne, nosiciele, podejrzani o zakażenie i osoby podejrzane o nosicielstwo są obowiązani przestrzegać wskazań lekarskich, a także nakazów i zakazów wydanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych.

Osoby sprawujące zarząd nieruchomości oraz kierownicy zakładów pracy lub instytucji są obowiązani utrzymywać je w należytym stanie higieniczno-sanitarnym oraz stosować się do wskazań i nakazów wydawanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu zwalczania chorób zakaźnych.

Państwowy inspektor sanitarny w przypadku stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia zabiegów higieniczno-sanitarnych, jak dezynfekcja, dezynsekcja, w celu zapobiegania chorobom zarządza przeprowadzenie tych zabiegów w niezbędnym zakresie.

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny występuje z wnioskiem wydania zarządzenia mającego na celu zapobieżenie epidemii, a dotyczące w szczególności np.:

• czasowego ograniczenia komunikacji miejscowej
• zakazu handlu obnośnego i obwoźnego
• czasowego zamknięcia zakładów pracy i instytucji lub ich części, których prowadzenie zagraża szczególnym niebezpieczeństwem
• czasowego zakazu odbywania targów, widowisk, zgromadzeń publicznych
• czasowego ograniczenia obrotu i używania przedmiotów mogących być przyczyną szerzenia się choroby zakaźnej
• dokonywania na koszt właścicieli lub użytkowników naprawy urządzeń wodnych i urządzeń przeznaczonych do usuwania nieczystości, z wyjątkiem urządzeń komunalnych
• tępienia w ognisku zakażenia stawonogów, gryzoni lub innych zwierząt niegospodarskich przenoszących zarazki

Medyczne Centrum Konsumenta przesyła w dniu 17. lipca 1997r. kolejny materiał prasowy w sprawie ratowania zdrowia po powodzi.

Nazwa	Postać	Zastosowanie	Sposób stosowania
Altacet	6 tabletek 0,1 g NIE JEŚĆ	Do okładów na obrzęk, stan zapalny, oparzenie, miejsce po urazie	2 tabletki rozpuścić w pół szklanki wody
Alusal	30 tabletek 0,5 g	Zgaga, wrzody żołądka	1-2 tabletki między posiłkami
Ampicillin  NA RECEPTĘ	32 kapsułki 0,5 g	ANTYBIOTYK  (NIE DLA UCZULONYCH NA PENICYLINĘ)	W/G ZALECEŃ LEKARZA(zwykle co 6 godz. 1 kaps.)
Antotalgin	krople do uszu	Ból ucha	3-4 krople do chorego ucha3-4 razy dziennie
Aviomarin	5 tabletek 50 mg	Wymioty podczas jazdy, uczulenie, migrena	1 tabletka pół godz. przed podróżą
Biseptol NA RECEPTĘ	20 tabletek 480 mg	SULFONAMID  (NIE DLA UCZULONYCH NA SULFONAMIDY)	W/G ZALECEŃ LEKARZA(zwykle co 12 godz 2 tabl.)
Chlorchinaldin	20 tabletek 0,2 g tabletki do ssania	Ból dziąseł, gardła, przeziębienie	Ssać co 3 godz. (nie rozgryzać)
Chlorchinaldin NA RECEPTĘ	20 drażetek 0,1 g	Ból brzucha, biegunka	do 3 razy dziennie 1-2 drażetki
Doxycyclinum     NA RECEPTĘ	10 kapsułek 0,1 g	ANTYBIOTYK  (NIE DLA UCZULONYCH NA TETRACYKLINY)	W/G ZALECEŃ LEKARZA(zwykle w pierwszej dawce 2 kaps, potem co 24 godz 1 kaps.)
Gastrolit NA RECEPTĘ	30 tabletek 0,1 g NIE JEŚĆ	Zapobieganie odwodnieniu w ostrej biegunce	Tabletki do rozpuszczenia
Neomycinum NA RECEPTĘ	aerosol	ANTYBIOTYK Na zakażenia skóry (NIE DLA UCZULONYCH  NA NEOMYCYNĘ)	spryskiwać chorą skórę kilka razy dziennie (UWAGA NA OCZY)
Paracetamol	30 tabletek 0,5 g	Gorączka, przeziębienie, kolka, ból głowy, okres  (NIE DLA UCZULONYCH NA PARACETAMOL)	jednorazowo 1-2 tabl. lub do 3 razy dziennie po 1-2 tabl. po jedzeniu
Polopiryna	20 tabletek 0,5 g	Gorączka, przeziębienie bóle stawów, mięśni (NIE DLA UCZULONYCH NA ASPIRYNĘ, OSÓB  Z CHOROBĄ WRZODOWĄ ŻOŁĄDKA I ASTMĄ)	do 3 razy dziennie po 1-2 tabletki  po jedzeniu
Rhinophenazol	10 ml krople do oczu	Zapalenie spojówek	1-2 krople pod powieki 2-3 razy dz.

Medyczne Centrum Konsumenta przesyła w dniu 19. lipca 1997r. szósty - ostatni - materiał prasowy w sprawie ratowania zdrowia po powodzi. Dotychczas przekazaliśmy mediom szczegółowe instrukcje nt. żywności (11. lipca), chorób zakaźnych (12. lipca), odkażania po powodzi (14. lipca), ustawowych obowiązków san-epidu (15. lipca) i podstawowych leków po powodzi (17. lipca).
 
 

2. Odporność przeciw chorobom zakaźnym można uzyskać nie tylko dzięki szczepieniom ochronnym, ale przede wszystkim dzięki przebyciu zakażenia w formie objawowej (pełny obraz choroby), skąpoobjawowej (np. tylko przejściowe złe samopoczucie, niewielka gorączka) lub bezobjawowej (zakażony nie odczuwa żadnych objawów, o przebyciu zakażenia świadczą wyniki badań laboratoryjnych). Dość krótkotrwałe uodpornienie przynosi również otrzymanie przeciwciał w życiu płodowym od matki (dzięki czemu noworodki urodzone przez kobiety zaszczepione przeciw tężcowi są przez jakiś czas odporne m. in. na tężec), albo w postaci wstrzyknięć antytoksyny przeciw tężcowi lub jadowi kiełbasianemu i ludzkiej normalnej immunoglobuliny w profilaktyce wirusowego zapalenia wątroby typu A i innych zakażeń.

3. Każde szczepienie wymaga odpowiedniego dawkowania szczepionki, zasadnicze znaczenie mają tu odstępy czasowe pomiędzy kolejnymi dawkami. W niewielu przypadkach szczepień ochronnych spodziewaną odporność uzyskuje się wcześniej niż po podaniu drugiej, trzeciej dawki. Odporność poszczepienna wygasa, więc jej utrzymanie wymaga dawek przypominających.

4. Skuteczność szczepień jest zróżnicowana - od takich, których nie warto podejmować (np. skuteczność szczepienia przeciw cholerze nie przekracza 50%), przez te o ograniczonej skuteczności (po pięciu tygodniach od podania pierwszej dawki szczepionki przeciw durowi brzusznemu spodziewamy się 70 - 90% ochrony), aż po takie bez których można oczekiwać niemal pewnego zachorowania, a nawet zgonu z powodu choroby zakaźnej (choroba Heinego-Medina, tężec).

5. Szczepienie duru brzusznego: ponieważ przez dwa tygodnie po podaniu szczepionki utrzymuje się tzw. faza negatywna, podczas której osoba zaszczepiona jest bardziej podatna na zakażenie, szczepić należy osoby wyjeżdżające na tereny powodziowe (rozpocząć szczepienie na 5 tygodni przed wyjazdem) oraz utrzymywać stałą odporność przeciwdurową u ratowników (podając szczepionkę co 3 – 5 lat). Zaszczepienie osób już zakażonych zaostrza i przyspiesza przebieg duru. Osoby przebywające w otoczeniu nosicieli duru brzusznego najczęściej są uodpornione (zwykle w wyniku zakażenia skąpoobjawowego lub bezobjawowego) i ich szczepienie mija się z celem.

6. Szczepienie wirusowego zapalenia wątroby typu A (żółtaczka pokarmowa). W Polsce niemal 100% osób dorosłych ma za sobą zakażenie wirusem wirusowego zapalenia wątroby typu A. Osoby te najczęściej w wieku szkolnym przeszły żółtaczkę z pełnymi objawami, bądź zakażenie skąpoobjawowe lub bezobjawowe i ich szczepienie mija się z celem.

7. Szczepienie tężca. Konieczne jest podanie dawki przypominającej szczepionki przeciw tężcowi dorosłym, u których odporność ta wygasła po 7 - 10 latach od ostatniej dawki.

8 .Szczepienie choroby Heinego-Medina (polio). Konieczne jest podanie dwóch dawek (w odstępie miesiąca) szczepionki do wstrzyknięć dorosłym należącym do tych grup wiekowych, u których odporność przeciwko niektórym typom polio wygasła.

9. Szczepienia programowe (wg obowiązującego kalendarza szczepień). Pozostawienie bez zaszczepienia dzieci i młodych osób do 19 r. ż, którym należy w konkretnym terminie podać kolejną dawkę szczepionki przeciw gruźlicy, błonicy, tężcowi, odrze i różyczce, a zwłaszcza chorobie Heinego-Medina, grozi wybuchem epidemii tych chorób. W tym ostatnim przypadku wirus szczepionkowy wydalany z kałem przez zaszczepione dziecko prowadzi do zachorowań na polio wśród niezaszczepionych dzieci z otoczenia.

10. Dokumentacja szczepień. Natychmiast należy starać się odtworzyć, choćby częściowo, dane ze zniszczonych kart szczepień i książeczek zdrowia dziecka.