ZABAWKI
 

"Polska", 17 - 18. listopada 2007r.

Polska nie pilnuje, 
co trafia do nas z Chin

Zbigniew Hałat
Stowarzyszenie Ochrony Zdrowia Konsumentów

Trzeba powiedzieć jasno: talerze, zabawki, sprzęty RTV czy ubrania produkcji chińskiej są bardzo często niebezpieczne dla zdrowia. O ile jednak kupując chińskie ra¬dio ryzykujemy tylko stratę pieniędzy, o tyle kupując zabawki - narażamy zdro¬wie i życie własnych dzieci.
Należało przede wszystkim zacząć kontrolować import podejrzanych produktów do Polski. W Stanach Zjednoczo¬nych i wielu krajach Europy produkty z Chin podlegają niezwykle surowej kontroli. Odkąd odkryto, że zawierają m.in. ołów i ftalany, służby kontrolne dosłownie stają na głowie. Groza ogarnęła świat, gdy w jednej partii zabawek odkryto te same substancje chemiczne, co w tzw. pigułce gwałtu. A u nas? Cóż, działalność polskich urzędników pozostawia wiele do życzenia.
Oto przykład: ostatnio wypowiadali się oni publicznie, że cztery razy do roku pro¬wadzą szczegółową kontrolę zabawek. To jakiś absurd! Takie planowe kontrole nic nie dają. Bo jeżeli chce się prowadzić prawdziwą kontrolę, to należy śledzić światowe doniesienia i to, co dzieje się w innych krajach. Jeżeli partia zabawek zostanie na przykład wycofana z Ameryki, to w końcu gdzieś trafić musi. Gdzie? Tam, gdzie system kontroli nie działa najlepiej.
Nic by się nie stało, gdyby ilość produktów z Chin zalewająca polski rynek została radykalnie zmniejszona. Wbrew pozorom, konsument nie straciłby na tym. Bo w miejsce jednego producenta zaraz pojawiłby się następny i następny. A jego ofertę znowu za jakiś czas zweryfikuje wolny rynek.
Dlaczego, mimo wielu ostrzeżeń wielu ludzi decyduje się na kupowanie podejrzanych produktów z Chin? Kieruje nimi potrzeba oszczędzania (bo takie wyroby są z reguły tańsze)? A może to zwyczajna głupota lub niewiedza? Moim zdaniem problem tkwi w czymś innym. Ludzie mają pełne prawo zaufać swojemu państwu, że zadba ono o ich zdrowie. I, skoro coś trafiło legalnie na polski rynek, jest bezpieczne. Dlatego całkowicie rozgrzeszam naszych konsumentów. Nikt nie ma obowiązku posiadania w swojej łazience chemicznego laboratorium.
N a świecie działa mnóstwo organizacji konsumenckich; mają na swoim koncie sporo sukcesów. Spowodowały np. wycofanie ftalanów z lakierów do paznokci. Nic nie stoi na przeszkodzie, by nawiązać z nimi ściślejszą współpracę.
Niestety, Polacy ciągle nie są do końca świadomi zagrożenia. Dlatego przydałaby się, zakrojona na szeroką skalę, kampania informacyjna. Teraz, w szale zakupów przed Bożym Narodzeniem, wielu z nas może nieświadomie skusić się na chińskie produkty. Oby tylko nie wydarzyła się tragedia.

Nasz adres: opinie@polskatimes.pl


miesięcznik "Świat Konsumenta"
Nr 12  (71)  grudzień 2007
Strona Hałata

KARMINOWE USTA BARBIE

Kiedy w pierwszych dniach 2007 roku wystartowała kolekcja kosmetyków Barbie Loves M.A.C. nic nie zapowiadało nadchodzącej burzy. Pomysł na usidlenie lojalności klientek już od przedszkola obiecywał wiele. Małe dziewczynki i dorosłe kobiety miały ochoczo  rzucić się w wir ulubionej zabawy w zamianę ról. Aż tu nagle wypłynął problem ołowiu. Z natury ciężki, starannie ściągany na dno publicznej świadomości, a jednak wypłynął.

Tuż przed sezonem szału zakupów świątecznych prezentów Nancy Nord, pełniąca obowiązki przewodniczącej Komisji ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich, oświadczyła, że w 2007 r. jej agencja wycofała z rynku ponad 25 milionów zabawek. Według Stowarzyszenia Przemysłu Zabawkarskiego 80% zabawek kupowanych w Stanach Zjednoczonych to import z Chin.  Przed Komisją Kongresu Amerykańskiego 4 października 2007r. przedstawiciel Unii Konsumentów, tej samej, która wiosną wykryła melaminę we wchodzącej w skład karmy dla zwierząt domowych importowanej z Chin mące pszennej (według amerykańskich lekarzy weterynarii zabójczą dla tysięcy psów i kotów), zeznał, że tylko w lecie wycofano z obrotu ponad 20 milionów zabawek importowanych z Chin z powodu farby zawierającej ołów i innych zagrożeń, pomimo faktu, że w USA zakaz pokrywania zabawek farbą ołowiową obowiązuje już od 30 lat. Największy szok przeżyły dzieci, a jeszcze większy -  ich rodzice, dowiadując się 4 września 2007r., że koncern MATTEL wycofuje z rynku ok. 675 000 zabawek Barbie wyprodukowanych w Chinach pomiędzy 30 września 2006r. a 20 sierpnia 2007r. z powodu zagrożenia zdrowia wynikającego z obecności na ich powierzchni farby zawierającej zakazane prawem poziomy ołowiu. Podając powyższe do wiadomości, Komisja ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich zaleciła natychmiast odebrać dzieciom niebezpieczne zabawki i zgłosić się do koncernu MATTEL po instrukcje jak bezpłatnie otrzymać na zamianę zabawkę w tej samej cenie. Fotografie niebezpiecznych produktów pojawiły się na stronach agend rządowych USA, w tym Narodowego Ośrodka ds. Zdrowia Środowiskowego, należącego  do Ośrodków Zwalczania Chorób, sławnych Centers for Disease Control, podległych odpowiednikowi naszego ministerstwa zdrowia.
To oczywiście nie uspokoiło rozsierdzonych rodziców.  Silna grupa pod nazwą Kampania na rzecz Przyszłości Ameryki żąda głowy szefowej Komisji ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich, obwiniając ją o dopuszczenie do uwiądu kontroli bezpieczeństwa produktów. Przed objęciem obecnego stanowiska Nord była lobbistką koncernu Eastman Kodak, dyrektorem wykonawczym Amerykańskiego Stowarzyszenia Prawników pracujących na rzecz korporacji (American Corporate Counsel Association) i dyrektorem ds. konsumenckich Amerykańskiej Izby Gospodarczej (the U.S. Chamber of Commerce). Nic dziwnego, że bez protestu przyjmuje cięcia budżetowe i redukcję kadr w podległym jej pionie kontroli państwowej.  W You Tube na stronie http://youtube.com/watch?v=cChD9K-5QKI można obejrzeć filmik o trujących zabawkach. Po miłej nocy spędzonej z przypadkowo spotkanym Kenem Barbie narzeka, że coś od niego złapała. W roli choroby wenerycznej występuje tu zatrucie ołowiem. Filmik kończy się wezwaniem do rezygnacji pani Nancy Nord z zajmowanego stanowiska, gdyż nie potrafi ona kierować podległą jej inspekcją, a nadto przyjmowała korzyści od  producentów zabawek. Obok organizacji pozarządowych o słabości nadzoru na bezpieczeństwem produktów konsumenckich w USA są też przekonani amerykańscy parlamentarzyści, którzy dążą do zmiany przepisów:
• górna granica grzywny ma być podniesiona z obecnego poziomu 250 000 USD do 100 000 000 USD, aby kary faktycznie odstraszały, a nie stanowiły tylko kosztów prowadzenia działalności gospodarczej
• trzeba stworzyć etykiety pozwalające śledzić kolejne etapy produkcji i handlu produktami przeznaczonymi dla dzieci, co ułatwi wycofywanie tych produktów z obrotu
• za sprowadzanie produktów wadliwych i niebezpiecznych należy odbierać zezwolenia na wielokrotny import
• pracowników ujawniających informacje o niebezpiecznej produkcji trzeba objąć ochroną
• mają być zaostrzone wymagania  co do farby ołowiowej w produktach przeznaczonych dla dzieci

W roku 2007 gwiazdami należącej do  Estee Lauder marki Make-up Art Cosmetics, znanej pod skrótem  M•A•C są  Raquel Welch, Eartha Kitt i właśnie biedna Barbie. Używając firmowej szminki, Barbie naraża się na jeszcze większe zatrucie ołowiem niż po jednorazowej przygodzie z Kenem. Takie przesłanie zawarte jest już w pierwszym zdaniu raportu p.t. „POCAŁUNEK TRUCIZNY – PROBLEM OŁOWIU W SZMINCE”: „Zabawki made in China nie są jedynymi produktami zawierającymi niebezpieczne metale ciężkie. Szminki produkowane w Stanach Zjednoczonych i stosowane na co dzień przez miliony amerykańskich kobiet również  zawierają zaskakująco wysokie poziomy ołowiu, co wynika z nowych badań produktów ogłoszonych 11 października 2007r. przez grupę Kampania na rzecz Bezpiecznych Kosmetyków.” Na 33 szminki kupione w ostatnim tygodniu sierpnia b. r. w kilku stanach USA, ołów wykryto w dwudziestu niżej wymienionych z podaniem marki, nazwy jej właściciela i zawartości ołowiu:
1. MAC   Matte  Lipstick  Viva  Glam (ESTEE  LAUDER) -  0,03 mg/kg
2. Revlon   Love  That  Red (REVLON) - 0,03 mg/kg
3. Cover  Girl  Queen  Collection  Ruby Remix  (P&G) - 0,03 mg/kg
4. Clinique  Long  Last  Paprika (ESTEE  LAUDER) -  0,03 mg/kg
5. Dior   Replenishing  Lipcolor  Red  Premiere  (LVMH) -  0,04 mg/kg
6. Body  Shop  Garnet (L'OREAL) -  0,06 mg/kg
7. Wet  N  Wild  Cherry  Frost (MARKWINS) -  0,06 mg/kg
8. Clinique  Angel  Red (ESTEE  LAUDER) -  0,09 mg/kg
9. Burt?s  Bees  Lip  Shimmer  Merlot (BURT'S  BEES) -  0,09 mg/kg
10. Maybelline  NY  Moisture  Extreme  Scarlet  Simmer (L'OREAL) -  0,11 mg/kg
11. Cover  Girl  Incredifull  Lipcolor  Maximum  (Red P&G) -  0,12 mg/kg 
12. Peacekeeper  Paint  Me  Compassionate (PEACEKEEPER) -  0,12 mg/kg 
13. Maybelline  NY  Moisture  Extreme  Midnight  Red (L'OREAL) -  0,18 mg/kg 
14. Maybelline  NY  Moisture  Extreme  Cocoa  Plum (L'OREAL) -  0,19 mg/kg 
15. Dior   Addict  Positive  Red (LVMH) -  0,21 mg/kg 
16. Cover  Girl  Continuous  Color  Cherry  Brandy (P&G) -  0,28 mg/kg 
17. L'Oreal   Colour  Riche  True  Red (L'OREAL) -  0,50 mg/kg 
18. Cover  Girl  Incredifull  Lipcolor  Maximum  Red  0.56  (P&G) -  0,56 mg/kg 
19. L'Oreal   Colour  Riche  Classic  Wine (L'OREAL) -  0,58 mg/kg 
20. L'Oreal   Colour  Riche  True  Red (L'OREAL) -  0,65 mg/kg 

Odnoszące się do warunków amerykańskich prowadzenie kampanii na rzecz jakości zdrowotnej kosmetyków ma pełne uzasadnienie z racji braku w USA niemal jakichkolwiek obowiązujących norm jakości tych produktów, tak szczegółowo i coraz to ostrzej regulowanych w Unii Europejskiej. Warto o tym wiedzieć, zanim uczyni się użytek z upadłego dolara i sprowadzi zza Atlantyku kosmetyki, których skład jest w Unii Europejskiej niedozwolony ze względu na ryzyko dla zdrowia ludzi. Jednak podnoszony właśnie urojony problem ołowiu w szminkach  wydaje się raczej służyć odwróceniu uwagi od rzeczywistego problemu ołowiu w zabawkach.

Oto obliczono ilość szminki zjedzonej przez kobiety między 15. a 60. rokiem życia. Okazało się, że w ciągu tego okresu życia każda użytkowniczka szminki zjada jej kilogram. Uwzględniając coraz większy udział dzieci w konsumpcji szminki - w USA szminki używa 63% dziewczynek liczących lat 10 i mniej – można przyjąć za dobrą monetę często pojawiające się przekonanie, że w ciągu całego życia kobieta naszych czasów zje szminki 4 funty, czyli 1,8 kg. 

Tolerowane tygodniowe pobranie (PTWI) ze  wszystkich źródeł bez szkody dla zdrowia człowieka ustalone jest na poziomie 0,025 mg/kg masy ciała.
Mając te dane, łatwo policzyć ile kilogramów ulubionej szminki trzeba zjeść za jednym razem (a nie w ciągu całego życia!) - aby przekroczyć tolerowaną dawkę ołowiu pochodzącego ze wszystkich źródeł: żywności, wody z kranu i powietrza oraz różnych przedmiotów, w tym pokrytych farbą ołowiową. Głównym źródłem ołowiu są środki spożywcze i woda.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych określa najwyższe dopuszczalne poziomy ołowiu w mg/kg świeżej masy:
1. Surowe mleko, mleko poddane obróbce cieplnej i mleko służące do wytwarzania produktów na bazie mleka -  0,02 mg/kg
2. Preparaty dla niemowląt i preparaty pochodne - 0,02 mg/kg
3. Mięso (z wyłączeniem podrobów) wołowe, baranina, wieprzowina i mięso drobiowe - 0,10 mg/kg
4. Podroby wołowe, baranie, wieprzowe i drobiowe - 0,5 mg/kg
5. Mięso ryb - 0,3 mg/kg
6. Skorupiaki, z wyłączeniem brązowego mięsa kraba oraz mięsa z głowy i tułowia homara i innych podobnych dużych skorupiaków (Nephropidae i Palinuridae) - 0,5 mg/kg
7. Małże - 1,5 mg/kg
8. Głowonogi (bez trzewi) - 1,0 mg/kg 
9. Zboża i rośliny strączkowe - 0,2 mg/kg
10. Warzywa, z wyłączeniem warzyw kapustnych, warzyw liściastych, świeżych ziół i grzybów. W przypadku ziemniaków najwyższy dopuszczalny poziom stosuje się do obranych ziemniaków - 0,1 mg/kg
11. Warzywa kapustne, warzywa liściaste i grzyby uprawne - 0,3 mg/kg
12. Owoce, z wyłączeniem jagód i małych owoców - 0,1 mg/kg 
13. Jagody i małe owoce - 0,2 mg/kg
14. Tłuszcze i oleje, w tym tłuszcz mleczny - 0,1 mg/kg 
15. Soki owocowe, koncentraty soków owocowych po rozcieńczeniu wodą oraz nektary owocowe - 0,05 mg/kg
16. Wino (w tym wino musujące, z wyłączeniem wina likierowego), jabłecznik, wino gruszkowe i wino owocowe - 0,2 mg/kg
17. Wina aromatyzowane, aromatyzowane napoje winopochodne i aromatyzowane koktajle winopodobne - 0,2 mg/kg

Dopuszczalny poziom ołowiu w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi do 31. grudnia 2012r. może sięgać 0,025 mg/litr, a po tej dacie tylko - 0,01 mg/litr. Tej ostatniej wartości już obecnie nie wolno przekraczać w naturalnych wodach mineralnych, gdyż ołów na poziomie  0,01 mg/litr wymieniony jest w obowiązującym wykazie składników naturalnie występujących w naturalnej wodzie mineralnej i maksymalnych limitów, których przekroczenie może stanowić ryzyko dla zdrowia publicznego.

Rachunki muszą uwzględnić również tak bardzo groźne źródła ołowiu, jak: żywność ze stref skażonych, woda z ołowianych rur i kranów, ekspozycja w miejscu pracy, pył z dawno malowanych ścian, hałd i zanieczyszczonych gleb oraz zabawkę z Chin zawierającą ołów w ilości ponad 600 mg/kg, a ołów rozpuszczalny  w stężeniu ponad 90 mg/kg.

Życzę miłej i kształcącej rodzinnej zabawy podczas Świąt Bożego Narodzenia i przez cały nadchodzący rok! 
 

 
 
 
 

Rozporządzenie Rady Ministrów

z dnia 18 września 2001 r.

w sprawie szczegółowych warunków dotyczących bezpieczeństwa zabawek.

(Dz. U. z dnia 17 października 2001 r.  Nr 120, poz. 1278)

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 15, poz. 179) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do dowolnego produktu lub materiału zaprojektowanego lub przeznaczonego do zabawy dla dzieci do lat czternastu, zwanego dalej "zabawką".

§ 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do zabawek określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

§ 3. 1. Producent, wytwarzając zabawkę, niezależnie od spełnienia ogólnych wymagań bezpieczeństwa określonych w odrębnych przepisach, uwzględnia również wiek i rozwój dziecka, dla którego jest ona przeznaczona, oraz typowe i możliwe do przewidzenia zachowanie się dzieci w tym wieku.

2. Przy ocenie zagrożenia związanego z używaniem zabawki producent uwzględnia umiejętności dziecka, w szczególności w odniesieniu do zabawek, które z racji swojej funkcji, rozmiarów i właściwości są przeznaczone dla dzieci do lat trzech.

3. Jeżeli używanie zabawki wiąże się z zagrożeniem dla konsumenta lub osób trzecich, którego nie można uniknąć, ze względu na cechy lub sposób działania zabawki, zagrożenie powinno być możliwie najmniejsze, a producent musi o tym zagrożeniu wyraźnie poinformować konsumenta.

4. Wymagania, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się również na etapie projektowania zabawki.

5. Wymagania szczegółowe dotyczące wytwarzania zabawek określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 4. 1. Producent dołącza do zabawki informacje o jej przeznaczeniu oraz inne szczegółowe informacje określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2. Nazwę lub imię i nazwisko, znak firmowy i adres producenta należy umieścić na zabawce albo na opakowaniu w widocznej, łatwo czytelnej i trwałej formie. W przypadku małych zabawek informacje te należy umieścić na etykiecie lub ulotce wraz z informacją o celowości zachowania przez konsumenta takiej etykiety lub ulotki.

§ 5. Producent umieszcza na zabawce albo na jej opakowaniu, etykiecie lub dołączonej do zabawki ulotce informacje, że zabawka spełnia wymagania bezpieczeństwa określone w rozporządzeniu, w postaci następującego napisu: "Zgodność z wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 września 2001 r. w sprawie szczegółowych warunków dotyczących bezpieczeństwa zabawek".

§ 6. 1. Organem sprawującym nadzór nad bezpieczeństwem zabawek jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej "organem nadzoru".

2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywany przez działania określone w art. 12-19 ustawy z dnia 22 stycznia 2000 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów, zwane dalej "środkami nadzoru", i na podstawie informacji uzyskiwanych w ramach krajowego systemu informowania o produktach niebezpiecznych, krajowego systemu monitorowania wypadków konsumenckich oraz od Inspekcji Handlowej.

§ 7. 1. Producent udostępnia na żądanie organu nadzoru lub Inspekcji Handlowej następujące informacje:
1) adresy miejsc produkcji i składowania zabawek,

2) opis etapów projektu zabawki, produkcji i dystrybucji,

3) szczegółowe informacje o projekcie i produkcji,

4) opis środków i metod, na podstawie których wystawiono, zgodnie z odrębnymi przepisami, deklarację zgodności albo certyfikat zgodności, w tym wyniki testów i dokumentację techniczną.
2. Producent jest obowiązany przechowywać informacje, o których mowa w ust. 1, przez okres 10 lat, licząc od dnia wprowadzenia do obrotu partii zabawek określonego typu.

3. W przypadku gdy producent jest przedsiębiorcą zagranicznym i nie ma w Polsce upoważnionego przedstawiciela, obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 2, spoczywają na osobie wprowadzającej zabawkę na rynek polski (importerze).

§ 8. Na poczet kosztów związanych z badaniem zabawek w aspekcie wymogów bezpieczeństwa, określonych rozporządzeniem - będącym następstwem zastosowania wobec producenta środków nadzoru - producent wpłaca zaliczkę na konto laboratorium, wskazanego przez organ nadzoru, w terminie ustalonym przez ten organ.

§ 9. Przepis § 5 stosuje się do dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, chyba że wcześniej stosowna umowa międzynarodowa zezwoli na umieszczanie oznakowania CE na wyrobach produkowanych przez polskich przedsiębiorców.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek
Załączniki do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 września 2001 r. (poz. 1278) 

Załącznik nr 1

WYKAZ ZABAWEK,
DO KTÓRYCH ROZPORZĄDZENIE NIE MA ZASTOSOWANIA

1. Dekoracje choinkowe i świąteczne

2. Precyzyjne modele w skali dla dorosłych kolekcjonerów

3. Sprzęt do zbiorowego używania na placach gier i zabaw

4. Sprzęt sportowy

5. Sprzęt do pływania i nurkowania przeznaczony do użytku w głębokiej wodzie

6. Lalki ludowe i dekoracyjne oraz inne podobne produkty przeznaczone dla dorosłych kolekcjonerów

7. Zabawki komercyjne instalowane w miejscach publicznych (domy handlowe, dworce itd.), w tym automaty do gier

8. Układanki tematyczne (tzw. puzzle) składające się z więcej niż 500 elementów, lub bez obrazka, przeznaczone dla specjalistów

9. Broń pneumatyczna

10. Sztuczne ognie, włącznie ze spłonkami, z wyjątkiem kapiszonów przeznaczonych specjalnie do stosowania w zabawkach

11. Proce i katapulty

12. Zestawy strzałek z metalowymi zakończeniami

13. Elektryczne piekarniki, żelazka i inne miniatury lub modele urządzeń bądź sprzętu przeznaczonego dla dorosłych, zasilane napięciem nominalnym przekraczającym 24 V

14. Produkty zawierające elementy grzejne, przeznaczone do używania pod nadzorem osób dorosłych do celów edukacyjnych

15. Pojazdy z silnikami spalinowymi

16. Zabawki z silnikami parowymi

17. Rowery przeznaczone do uprawiania sportu lub poruszania się po drogach publicznych

18. Zabawki video podłączane do urządzeń zasilanych prądem elektrycznym o napięciu przekraczającym 24 V

19. Smoczki

20. Wierne kopie prawdziwej broni palnej

21. Biżuteria dla dzieci.

Załącznik nr 2

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA DOTYCZĄCE WYTWARZANIA ZABAWEK

I. Wymagania w zakresie właściwości mechanicznych i fizycznych

1. Zabawki, ich części oraz umocowanie muszą mieć odpowiednią wytrzymałość mechaniczną i taką odporność na obciążenia, aby podczas ich normalnego używania nie nastąpiło ich odkształcenie lub uszkodzenie, które mogłoby zagrozić życiu lub zdrowiu konsumenta.

2. Krawędzie, przewody, śruby, a także inne podobne części zabawki, jak również te części zabawki, które znajdują się w ruchu podczas jej używania, muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby nie stwarzały zagrożeń dla konsumenta, a jeśli ze względu na cechy lub sposób działania zabawki zagrożeń nie można wyeliminować - aby były one jak najmniejsze.

3. Zabawki przeznaczone dla dzieci do lat trzech, części takich zabawek oraz elementy niezbędne do używania zabawki muszą mieć wymiary uniemożliwiające ich połknięcie lub wprowadzenie do jakiegokolwiek otworu w ciele.

4. Zabawki, ich części i opakowanie, w którym zostają dostarczone konsumentowi, nie mogą stwarzać zagrożenia uduszenia lub udławienia.

5. Zabawki przeznaczone do używania w płytkiej wodzie, umożliwiające unoszenie lub utrzymanie dziecka na wodzie, muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa utraty możliwości unoszenia lub utrzymywania dziecka na powierzchni wody, przy używaniu zabawki zgodnie z jej przeznaczeniem.

6. Zabawki, do których wnętrza dziecko może się dostać, muszą być przystosowane do łatwego wydostania się dziecka na zewnątrz.

7. Zabawki, przy których użyciu dziecko może się przemieszczać, muszą mieć odpowiedni i skuteczny dla zabawki danego typu system hamowania; powinien on być łatwy w użyciu i nie powodować niebezpieczeństwa wypadnięcia dziecka ani uszkodzenia ciała dziecka lub osób trzecich.

8. Jeżeli zabawka służy do wystrzeliwania przedmiotów, ich masa, rodzaj i kształt oraz osiągana przez nie prędkość nie mogą stwarzać podczas używania zabawki zagrożenia uszkodzenia ciała dziecka lub osób trzecich.

9. Zabawki zawierające elementy grzejne muszą być tak zaprojektowane i zbudowane, aby nie stwarzały zagrożenia:
- doznania przez dziecko lub jego opiekuna oparzeń przy dotykaniu maksymalnie rozgrzanej zabawki,

- osiągnięcia przez ciecze, gazy i pary, znajdujące się w zabawce, temperatury ani ciśnienia, które mogłyby powodować oparzenie lub inne uszkodzenie ciała, gdyby zostały uwolnione z zabawki z innych przyczyn niż związane z jej normalnym działaniem.
II. Wymagania w zakresie palności

1. Zabawki nie mogą stwarzać zagrożenia pożarowego.

2. W celu przeciwdziałania zagrożeniu pożarowemu zabawki muszą być wykonane z materiałów, które:
- mają zwiększoną odporność na zapalenie się w razie bezpośredniego zetknięcia zabawki z płomieniem, iskrą lub innym źródłem ognia,

- w wypadku zapalenia się zabawki sprawiają, że pali się ona powoli, a ogień rozprzestrzenia się wolno,

- niezależnie od ich składu chemicznego są tak przetworzone, by opóźnić proces spalania,

- nie są łatwo palne,

- nie stwarzają zagrożenia zapalenia innych materiałów użytych do produkcji zabawki.
3. W przypadku konieczności wykonania zabawki z materiałów łatwo palnych lub przy zastosowaniu innych substancji niebezpiecznych musi ona być wykonana w taki sposób, aby nie nastąpiło samoistne zapalenie się tych materiałów lub substancji.

4. Zabawki nie mogą zawierać substancji wybuchowych ani materiałów, które grożą wybuchem w czasie używania zabawki, z wyjątkiem kapiszonów przeznaczonych do stosowania w zabawkach.

5. Zabawki, w szczególności zabawki chemiczne, nie mogą zawierać substancji ani preparatów, które mogą wybuchnąć:
- na skutek reakcji chemicznej lub podgrzania,

- w następstwie ich połączenia z substancjami utleniającymi,

- ze względu na zawarte w nich składniki lotne, które są palne w powietrzu i mogą z nim wytworzyć mieszaniny palne lub wybuchowe.
III. Wymagania w zakresie właściwości chemicznych

1. Zabawki muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby podczas normalnego używania nie stwarzały zagrożenia dla organizmu dziecka w razie ich połknięcia, dostania się w inny sposób do otworu w ciele bądź kontaktu ze skórą, śluzówką lub oczami.

2. Dawka dzienna metali ciężkich, które mogą przedostać się do organizmu dziecka w wyniku używania zabawki, nie może przekroczyć następujących wielkości:

Lp. Nazwa metalu ciężkiego Wielkość dawki 
1 antymon 0,2 m
2 arsen 0,1 m
3 bar 25,0 m
4 kadm 0,6 m
5 chrom 0,3 m
6 ołów 0,7 m
7 rtęć 0,5 m
8 selen 5,0 mg

3. Zabawki nie mogą zawierać niebezpiecznych substancji i preparatów chemicznych w ilościach, które mogą być szkodliwe dla zdrowia dzieci. Dopuszcza się zastosowanie w zabawce substancji i preparatów chemicznych w ograniczonej ilości, jeżeli jest to niezbędne do funkcjonowania zabawki ze względu na jej właściwości lub przeznaczenie i nie zostanie przekroczony maksymalny poziom stężeń tych składników, określony w przepisach odrębnych.

IV. Wymagania w zakresie właściwości elektrycznych

1. Zabawki elektryczne oraz ich części nie mogą być zasilane prądem elektrycznym o napięciu przekraczającym 24 V, z zastrzeżeniem pkt 2.

2. Zabawka, do której uruchomienia jest konieczne zasilanie prądem elektrycznym o napięciu przekraczającym 24 V, jej części, kable i inne przewody służące do podłączenia zabawki do źródła zasilania nie mogą być dostępne dla dziecka i powinny być zabezpieczone w taki sposób, aby uniknąć niebezpieczeństwa porażenia.

3. Zabawki elektryczne muszą być zaprojektowane i skonstruowane w taki sposób, aby zagwarantować, że maksymalne temperatury osiągane przez wszystkie bezpośrednio dostępne powierzchnie nie mogą spowodować poparzenia dziecka przy dotknięciu tych powierzchni.

V. Wymagania w zakresie higieny

Zabawki muszą być tak zaprojektowane i wyprodukowane, aby spełniały wymagania w zakresie higieny i czystości w celu uniknięcia ryzyka infekcji, zachorowania i zatrucia.

VI. Wymagania w zakresie radioaktywności

W zabawkach nie stosuje się materiałów o właściwościach promieniotwórczych.

Załącznik nr 3
SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA DOTYCZĄCE INFORMACJI, INSTRUKCJI I OSTRZEŻEŃ ORAZ OPAKOWANIA ZABAWEK

1. Producent dołącza do zabawki informację o przeznaczeniu, która jest umieszczana na zabawce, etykiecie, ulotce lub opakowaniu.

2. Jeżeli zabawka nie jest przeznaczona, ze względu na bezpieczeństwo, dla dzieci do lat trzech - producent umieszcza na zabawce lub opakowaniu albo na etykiecie, lub dołączonej do zabawki ulotce, wyraźne i widoczne ostrzeżenie o treści: "Nieodpowiednie dla dzieci w wieku poniżej 36 miesięcy" lub "Nieodpowiednie dla dzieci w wieku poniżej 3 lat". Łącznie z ostrzeżeniem zamieszcza się krótką informację o szczególnych ryzykach związanych z takim ograniczeniem.

3. Zamiast ostrzeżenia "Nieodpowiednie dla dzieci w wieku poniżej 3 lat" jest możliwe alternatywne zamieszczenie ostrzeżeń w formie znaku graficznego określonego w Polskiej Normie.

4. Producent dołącza do zabawki sformułowaną w języku polskim instrukcję jej używania, jeżeli wymaga tego wzgląd na ochronę życia lub zdrowia, niezależnie od umieszczenia ostrzeżeń i informacji określonych w odrębnych przepisach.

5.1. Producent jest zobowiązany dołączyć instrukcję użycia do: zjeżdżalni, huśtawek, trapezów, pierścieni, kół, lin i innych podobnych zabawek, w szczególności przeznaczonych do zawieszenia.

5.2. Instrukcja musi wskazywać prawidłowy sposób montażu zabawki oraz oznaczać jej części, które mogą stwarzać zagrożenie w razie wadliwego montażu. Instrukcja musi również zalecać przeprowadzenie okresowych kontroli i konserwacji podstawowych części zabawki i ostrzegać o możliwych następstwach niewykonania tych zaleceń.

6. Jeżeli zabawka jest przeznaczona do używania przez dzieci pod nadzorem osoby dorosłej, producent umieszcza na zabawce lub opakowaniu albo na etykiecie, lub dołączonej do zabawki ulotce wyraźną i widoczną informację o konieczności nadzoru osoby dorosłej podczas używania zabawki.

7.1. Producent zabawki, która stanowi miniaturę lub model urządzenia bądź sprzętu przeznaczonego dla dorosłych, musi na opakowaniu zabawki umieścić ostrzeżenie, że może ona być używana wyłącznie pod nadzorem osoby dorosłej.

7.2. Producent jest zobowiązany także dołączyć instrukcję użycia zabawki oraz zamieścić w niej ostrzeżenia o potrzebie zachowania środków ostrożności i uprzedzić o następstwach ich niezachowania, a także poinformować o konieczności przechowywania zabawki w miejscu niedostępnym dla małych dzieci.

8.1. Producent zabawki, której niezbędnym składnikiem są substancje lub materiały stwarzające niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia, jest zobowiązany dołączyć do zabawki instrukcję używania zawierającą ostrzeżenie o tym niebezpieczeństwie oraz informację dotyczącą środków ostrożności niezbędnych do uniknięcia niebezpieczeństwa.

8.2. Producent musi także dołączyć do zabawki informacje na temat pierwszej pomocy w razie wypadku spowodowanego użyciem zabawki oraz informacje o konieczności przechowywania zabawki w miejscu niedostępnym dla małych dzieci.

9. Niezależnie od obowiązków określonych w pkt 8.1 i 8.2, producent zabawek z dziedziny chemii (w szczególności zestawów chemicznych, zestawów do wykonywania odcisków plastycznych, miniaturowych pracowni ceramicznych, zabawek do pokrywania przedmiotów emalią, zestawów fotograficznych) musi na opakowaniu zabawki umieścić informację, że jest ona przeznaczona wyłącznie dla dzieci w wieku powyżej określonej liczby lat, oraz ostrzeżenie, że może ona być używana wyłącznie pod nadzorem osoby dorosłej.

10. Producent łyżew, łyżworolek, wrotek i deskorolek, rowerów dziecinnych i innych podobnych produktów powinien dołączyć do zabawki instrukcję używania przypominającą o konieczności zachowania ostrożności oraz podkreślającą, że używanie zabawki wymaga specjalnych umiejętności. Producent musi także zalecić stosowanie odpowiedniego sprzętu ochronnego, np. kasku, rękawic, ochraniaczy na kolana i łokcie.

11. Producent zabawki przeznaczonej do używania w płytkiej wodzie oraz pod nadzorem osoby dorosłej musi dołączyć do zabawki ostrzeżenie, że może ona być używana jedynie na głębokości bezpiecznej dla dziecka oraz pod nadzorem osoby dorosłej.

12. Opakowania zabawek przeznaczonych dla dzieci, które nie ukończyły trzech lat, nie mogą posiadać elementów niebezpiecznych dla dziecka, w szczególności dających się odłączyć elementów metalowych.

13. Wykonane z tworzyw sztucznych torby, których rozmiar umożliwia dziecku założenie ich na głowę, muszą zawierać ostrzeżenie o zakazie udostępniania takich opakowań dzieciom do zabawy.
 

aktualny stan prawny


M
C
K
alergie, zatrucia, zakażenia, urazy
dochodzenie przyczyn  w składzie: 
żywności, napojów, kosmetyków, leków 
i innych produktów,
w usługach oraz w otaczającym środowisku

PORADNIA 
MEDYCZNEGO CENTRUM KONSUMENTA
 

M
C
K

 
 
§
§
§
§
§
kto wytwarza lub sprzedaje produkt niebezpieczny, ten odpowiada
za ciężki uszczerbek na zdrowiu, inne naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, a także za doznaną krzywdę konsumenta

Naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. 
Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien  wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany  stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego  zawodu. Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do  pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły  widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do  naprawienia szkody odpowiedniej renty. Jeżeli w chwili wydania wyroku szkody nie da się dokładnie ustalić, poszkodowanemu może być przyznana renta tymczasowa.

§
§
§
§
§

 


 

MEDYCZNE CENTRUM KONSUMENTA
 



STOWARZYSZENIE
  OCHRONY
     ZDROWIA
       KONSUMENTÓW
STOWARZYSZENIE OCHRONY ZDROWIA KONSUMENTÓW
 
 
 

3smoki




 
 
 

ZAGROŻENIA ZDROWIA W POLSCE
CZASOPISMO RUCHU OCHRONY ZDROWIA
AKTUALIZOWANA WERSJA ELEKTRONICZNA
"ZAGROŻENIA ZDROWIA W POLSCE"



 


ALFABETYCZNY SPIS ZAWARTOŚCI
STRON INTERNETOWYCH DOMENY HALAT.PL
DOTYCZĄCYCH OCHRONY ZDROWIA